همه خوابیدند ، اوه نه مثل اینکه بیتا هم بیداره الان از جلوی در رد شد ، خب به هر حال بیدار یا خواب بودنش توی این سکوت ظهر توفیری نمی کنه ، الان فعلا من هستم و یاد تو ، دیشب اومدی توی خوابم ، می بینی داری پیشاپیش ! می آیی پیشم !  پیشی !، هنوز م نمی تونم تصور کنم به زودی می بینمت ، بین دو احساس متناقض گیر کردم ، خوشحالی فراوون و شرمندگی و احساس دین عمیق ، به خاطر طی این همه راه  شاید در شرایطی نا مناسب ....نمی دونم .

دارم فکر می کنم چه راحت توی نت خاطره می نویسم هر کسی می تونه بیاد و بخونه ولی خب این حرفا و دلتنگی ها هر نسل هست و خواهد بود و چیزی جدیدی نیست درست مثل آرزوهامون ولی می شه کمی متفاوت زندگی کرد و رنگ جدیدی به اون زد که تا حالا کسی نزده .....ولش کن این حرفا رو ، چیزی که مهمه اینه که تو می آی و من باز بی تاب شدم  ،  قطار مسافر بهار کی می رسه ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

همه تاریکی شب را.