"> ...یه پنجره
نور چشم من سالهاست منتظر آمدنت بودم فکر نمیکردم بیایی میگفتم در همان غربت میمانم
شنبه 30 مهر ماه سال 1384
کجایی؟ کجایی؟...کجایی؟

 

در دسترس نیستی ! کجا ااااااااااااااااااااااااااایی ؟

ناهید الان رفت بیرون ، از سکوت خونه دلم می گیره به بخار چایی که با بی حالی از روی استکان چایی بلند می شه خیره می شم و فکر می کنم کی این ......می رند ؟


دوشنبه 25 مهر ماه سال 1384
                                                                                                                                   پیشی منی این تویی که نامه رو باز میکنی    سلام پیشی امروز که  زنگ زدی دلم میخواست که برات اونجا زنگ بزنم ولی بعدش فکر کردم که بهتره اول ازت بپرسم و بعدش زنگ بزنم.دلتنگتم. مواظب خودت باش...............

جمعه 15 مهر ماه سال 1384

 

هر دفعه می ام وبلاگ رد پای کسی رو که می بینم که اومده خونه من ، غبارها رو پاک کرده ، پنجره ها رو باز کرده تا هوای تازه ای جریان پیدا کنه و گلی زیبای دیگر کاشته تا عطر خوش اون به همه دلتنگی ها شب خوش بگه ...می اندیشم  و از خودم می پرسم چقدر فاصله هست بین دنیای مجازی اینترنت و دنیای واقعی  ، اونجا که آدمها حتی رنگ احساس هم رو از نزدیک به چشم می بینن ؟؟؟


چهارشنبه 6 مهر ماه سال 1384


یادش به خیرپرنسسم خیلی تنهام خیلی خیلی الان  نصف شب و من خوابم نبرد  و کمی توی خلوتم گریه کردم و بعدش هم اومدم نشستم پای نت اینجا که میام دلم کمی آروم میگیره آخه تو اینجایی همش نگرانم میدونم که تو قوی هستی ولی منو که دیدی مثل یه موج شکننده ام .تنهام نذاری باشه پیشی گلم.امروز هم گذشت و من به  خودم اجازه ندادم که وارد حریم خلوتت بشم 
................................................................

................................................................


  


                                                         


سه شنبه 5 مهر ماه سال 1384

                            


سه شنبه 5 مهر ماه سال 1384

     dont let the moon go down on me  
    مگذار ماه بر من غروب کند


دوشنبه 4 مهر ماه سال 1384

سلام پیشی گلم

دلم خیلی گرفته ،خیلی تنهام،هی میخوام زنگ بزنم و ازت خبر بگیرم ولی قولی که بهت دادم یادم میاد،دفعه ی قبل که رفته بودی غار من تونستم به راحتی قولم رو بشکونم ولی الان هر چی به خودم فشار میارم نمیتونم، از یه طرف فکر میکنم که الان نبایستی میرفتی توی غار و از طرف دیگه بهت بابت خیلی چیزا حق میدم، همش فکر میکنم که سبز لجنی شدم، وقتی بهت فکر میکنم و همین الان هم چشام پر اشکه، تنها آرزوم اینه که زودتر بیای بیرون،زوووووووووووووووووووووووووووووووود. امروز دومین روزی که اینترنت اینجا مشکل داره

 


عناوین آخرین یادداشت ها
خوش آمدید
مرداد 1387
ش ی د س چ پ ج
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  
آرشیو
عضویت کاربران بلاگ اسکای
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 9448