ناهید داره آماده می شه بره دکتر ، بازم سرما خورده و من وسط اتاق میون ورقهای نقاشی دراز کشیدم و دستهامو زدم زیر چونه و دارم می نویسم و ناهید دور من مثل گنجشکها پرپر زنان این ور و اون ور می ره و گاهی ورقهامو لگد می کنه ، عجله داره خیلی دیر کرده ....توی این هیاهوو گرد و خاکی که ناهید دور و بر من راه انداخته ؛ من اصلا توی اتاق نیستم احساس خلاء می کنم سعی می کنم فکر نکنم ورقها رو جا به جا می کنم مدادی رو بر می دارم و تصویری رو خط خطی می کنم ولی می بینم هنوزم فکر می کنم ...هنوزم فکر می کنم ....مثل همیشه ...مثل همیشه...

یه روز ابری و خاکستری پاییزی