تو توی راهی

فردا والنتاینه

هوا بهاریه

زندگی زیباست .

سرم درد می کنه و کمی ورم کرده ، نمی دونم کجا خورده و چه کار مهمی !!! انجام می دادم که متوجه نشدم

ولی الان شده مرکز دنیا !

 خنده داره همه کارهای دنیا می تونند به همین بی اهمیتی باشند که گاه یک دفعه مهم می شند و می تونه یک لحظه دیگه جاشو با یک چیز دیگه عوض کنه ... با یک شادی بزرگ یا با یک ضربه محکم تر!!!

بازم فردا دوشنبه است

ا زدوشنبه هابدم می اد باید صبح زود بیدار بشم از ساعت بدم می آد و از صدای دری که پشت سرم بسته می شه .

 موقع رفتن همش به برگشتن فکر میکنم .

مداد رنگی هایت را پس بده

حالا نوبت عروسکهایت است … تقلب نکن … آن خرگوش را هم بده به من

حالا می رسد به کودکی هایت … آن ها را هم بگذار باشد

همه چیزت را …

تو دیگر بزرگ شدی … همه چیزت را باقی بگذار … ماشین عروس دم دراست

همه چیز را بگذار و برو … برای همیشه

ولی هرگز کسی نخواهد فهمید که

در مشتم تیله ای کوچک و رنگی پنهان کرده ام .

تو هم به کسی نگو .

به خاطر  کار رفته بودم که تونستم مامان رو هم بعد مدتی ببینم .مامان بود و نگرانیش واسه من و دلتنگیش که چرا من دیر دیر میام و فرزین و آوین که از دیدن من کلی خوشحال شدن. با وجود درگیری کاری لحظاتی که اونجا بودم واسم آرامش بخش بود و با مامان از مهربونی و خوبیهات  کلی صحبت کردیم.

سفر خوبی بود .

.  ‌‌‌‌‌‌‌